Rookverbod en gastvrijheid

Ik was het bijna niet meer gewend, eten in een restaurant waar gerookt mag worden. Blijkbaar hebben de Spanjaarden hun eigen afspraken gemaakt daarbij dacht ik dat de EU gezamenlijk iets hadden afgesproken wat het roken in eetgelegenheden etc. betreft.
Gisteravond ging ik uit eten in de Bar La Bardemcilla, volgens mijn reisgids behoort dit tent tot de familie van een Spaanse regisseur en en andere acterende familieleden. Ik dacht ook dat de naam Bardem laastst weer in de Nederlandse media had gelezen. Was er niet een Bardem die de een of andere engerd moest spelen? De naam van de film ben ik dus kwijt.

Ja, het rookverbod, ze zijn er hier heel makkelijk. Op de deur van het restaurant staat gewoon een bord met de mededeling dat je met de volgende stap een ruimte betreedt waar gerookt wordt en de waarschuwing dat roken heel schadelijk voor je gezondheid is. Het is dan up to you om de stap te nemen. Ik dus wel! Leuk, vrolijk, kleurrijk interieur met veel foto's, tekeningen, souveniers etc aan de muren. Volgens de gids moest bij mij het huiskamergevoel op komen, maar dat voelde toch niet zo. Vooral omdat de bediening niet op zijn best was. Wat een slome kerels! Ze keken amper naar je! Dat viel me hier in Madrid al eerder op. Echt vriendelijk zijn ze hier niet. Zal het de hoofdstad arrogantie zijn, heb ik toch ook anders meegemaakt in Spanje. Maar ja, ik wilde toch heel graag de ham kroketten proberen, dus bleef ik.
Het eten was dan ook lekker, en vooral het toetje , frittatas con leche y caramello, maakte weer heel veel goed.
Daarna moest ik nog even een klein ommetje maken, voordat ik naar het hotel terug ging.

Trouwens dat heb ik volgens mij nog niet verteld, maar het is hier toch echt een schoenenparadijs. Goed dat ik niet altijd mijn credit card op zak heb, anders ging het helemaal mis. Op elke hoek een zapateria (=schoenenzaak), ongelooflijk!