Fuerte en la noche ultima

Het is al weer onze laatste nacht op Fuerte. Het is midden in de nacht, 1.15 uur, en we zitten op ons terras. Het is bijna onbeschrijvelijk hoe het nu is en voelt: er waait een flinke wind, maar die is zo warm zoals het niet eens overdag is. Volgens ons is het de Scirocco, de warme woestijnwind die de Saharalucht deze kant opblaast. We hebben net nog een stiekeme duik in het zwembad genomen, Fantastisch!
Vanavond hebben we lekker gegeten bij Poco Loco, een restaurant dat we pas nu hebben ontdekt. We hebben ons altijd door het label Steak House laten afschrikken, maar ze hebben ook een lekkere Italiaanse kaart.  Daarna zijn we overgestoken naar het Rock Cafe, waar vanavond heerlijke muziek werd gespeeld. Onder het genot van een Cocktail en een Gin Lemon hebben Inge en ik een gezellige laatste avond meegemaakt.
Ter gelegenheid van onze vijfde lustrum hebben we elkaar een mooie ketting geschonken. Het is toch heel bijzonder als je al zo veel jaren met elkaar de vakantie door kan brengen zonder dat het gaat vervelen. We hebben elke keer weer heel veel lol en kunnen met elkaar lachen.
Morgen al weer de laatste dag.  Ik heb het gevoel dat dit jaar de tijd extra snel voorbij vloog. Maar er blijven weer leuke herinneringen.
Trouwens nog een voorbeeld hoe klein de wereld toch is: vanochtend toen ik broodjes ging halen, kwam ik een gezin tegen, Jermo en ouders, die ik twee jaar geleden in ons hotel op Zakynthos heb ontmoet.
Zou toch heel graag willen weten hoe hoog de waarschijnlijkheid is dat zo iets gebeurt.
Hasta ano proxima!