¡Holá Gaudi!

Gisteren ben ik na mijn dagelijkse routines ( ontbijten bij Pans & Company, lessen volgen bij Alejandro en Cinta, sandwich halen bij El Corte en lunchen en bijkomen op mijn kamer) ben ik op Gaudi-toer gegaan. Deze keer ben ik het eerste stukje met de Metro omdat Parc Güell verder weg ligt. Ik had alles mooi van tevoren goed uitgezocht, maar het viel niet mee om de goede metrolijn (L3) te vinden, omdat, zo bleek het, in mijn gids nog een verouderde metro plattegrond staat. Intussen zijn er twee stations bij gekomen en daarmee verandert de eindbestemming van de lijn. Maar uiteindelijk kwam het goed en ben ik op station Lesseps uitgestapt. Van daaruit is het nog een korte wandeling tot het park. Ik ben natuurlijk eigenwijs en wilde niet de route volgen zoals die was aangegeven in mijn gids, met het gevolg dat het nog een aardige klimtocht werd. Het park ligt namelijk op een heuvel en biedt een schitterend uitzicht over de stad met aan de horizon de zee. Aangekomen bij het park kreeg ik een beetje het Efteling gevoel: huizen met speelse daken en ronde vormen, versierd met kleurijke mozaiken. En het was er  heel erg druk! De arme hagedis van Gaudi (eigenlijk een salamander) werd permanent belaagd door toeristen voor een fotoshot.

El Salamandra

Achter de hagedis, de trap omhoog is de Sala Hipostila met het door pilaren gedragen dak. Het plafond is mooi versierd met ronde mozaiken. Tussen al die toeristen vind je overal straathandelaren met hun sieraden, sjaals en waaiers. En het lijkt allemaal op elkaar. Ik ben snel verder omdat ik nog naar Casa Gaudi wilde dat nu is getransformeerd tot Museo Gaudi. Het is eigenlijk maar een klein huisje, waarin nog voor een deel de originele door Gaudi ontworpen meubels staan. Alle meubels hebben de zo typische wulpse vormen en rondingen. Ik vraag me af of het allemaal ook zo lekker zit. Het lijkt er niet echt op!

Butaca Museo Gaudi

 Ik was snel door het museum heen en ben nog iets verder het park in getrokken. Gelukkig waaide er een frisse bris, anders was het, denk ik niet zo prettig lopen geweest. De paden zijn heel stoffig en vaak zijn er stenen traptredes. Voor minder validen is het niet echt dikke pret, lijkt me. Na een uur had ik er genoeg van en ben ik begonnen aan mijn terugweg. Deze keer volgens de gids en dat bleek ook wat makkelijker dan de heenweg. Ik kwam nog langs een winkel met leuke kleren en ik kon het toch weer niet laten om een trui te kopen. Het is werkelijk verbazingwekkend hoeveel verschillende modelabels hier te vinden zijn. Als je denkt dat Desigual een hip merk is, dan moet je hier maar de boetieken afstruinen. Allemaal net zo leuk, als niet leuker, en veel goedkoper!
Onderweg nog een cafe con leche in een granja gedronken en terug richting Lesseps. Daar zag ik op het plein een groepje oude mannen, die heel serieus bezig waren met een potje Jeu de Boule. Verbazingwekkend hoe precies de mannen met de ballen kunnen mikken.
Terug in het centrum ben ik nog even wat langs winkels geslenterd, deze keer op zoek naar cadeautjes voor mijn mannen thuis. Tegen etenstijd ben ik even weer langs Kilimanjaro bij mij om de hoek, maar de ober was zo onvriendelijk dat ik maar weer vertrokken ben (ik had nog niet besteld!) en weer ben gaan eten bij Lactuca.
Ik was gisteren vroeg thuis, voor mijn doen, al om half negen. Een goede gelegenheid om naar huis te bellen. Daar gaat het, zo hoorde ik, allemaal goed.

Zo, vandaag is al weer mijn dia ultima a la escuela. Ik heb wat chocolade pepernoten in mijn tas waarop ik mijn klasgenoten zal trakteren. Ben benieuwd wat zij van deze Nederlandse specialiteit zullen vinden.

Vanmiddag na school staat het MNAC (Museu Nacional d´Art de Catalunya) op het programma. En daarna hoop ik het magische fontein te kunnen bewonderen.