De tickets voor de trein konden we bij de receptie kopen en om 10 uur 's ochtends stonden we op het perron van station Signa. Binnen 20 minuten bereikten we het Centraal Station van Florence, dat, zo stond het in onze Kunstgids, een belangrijk bouwwerk uit de interbellum periode van de stad is, uit 1935 om precies te zijn. Het was er heel erg druk en we zochten ons een weg naar buiten via de menigte. Toen we het station verlieten en even omkeken, waren we niet echt onder de indruk van de buitenkant van het station. Het lijkt toch meer op een gigantische betonblok, maar ja, smaak is heel persoonlijk. Binnen waren er wel fraaie decoraties, eenvoudig maar toch duidelijk in jaren 30 stijl.
Ons eerst doel was de Duomo, wiens koepel wij al vanaf het dak van de Villa hadden gezien. We lieten ons meesleuren in de massa van mensen die net als wij het bouwwerk wilden bewonderen. En dan zie je het prachtige gebouw ineens voor je steeds meer gestalte aannemen. Het is werkelijk prachtig, al die mooie versieringen aan de buitenkant, in steen gehouwen, in de vorm van een fresco of gewoon de kleuren van de verschillende soorten marmer die men heeft gebruikt. En daarover de imposante koepel, het meesterwerk van Bruneleschi, absoluut vernieuwend voor zijn tijd.
Vanaf de dom zijn we verder met de stroom richting de Piazza de Signoria waar het indrukwekkende stadshuis van Florence met zijn statige, slanke toren staat. Ook hier weer enorme massa's mensen uit alle hoeken van de wereld. We namen even een kijkje in de mooie binnenhof van het stadhuis en vergaapten ons aan de mooie fresco's aan muren en plafonds en genoten van het mooie plaatje van het fontein, dat inmidden is opgesteld. Heel fraai!
Buiten gingen we nog even kijken naar de mooie beelden die er staan opgesteld, zoals de beroemde replica van Michelangelo's David en het bronzen beeld van Perseus met het hoofd van Medusa in zijn linkerhand.
Daarna gingen we via de loggia van de Gli Uffici richting Arno. Ook hadden we misschien op dat moment nog het plan gehad om het museum te bezoeken, op het moment dat we de lange rijen wachtenden zagen, had je er eigenlijk geen zin meer in gehad. Dus verder langs de Arno-oever richting Ponte Vecchio. Wat een drukte op dit mooie, oude bruggetje met links en rechts de juwelierswinkels en een schitterend uitzicht op de rivier. Vanaf de brug trokken we naar de Palazzo Pitti. Ook hier weer wachtrijen bij de ticket kassa. Jammer, ik had de Boboli tuinen graag willen zien. Dat hou ik dan te goed voor het volgende bezoek! De lunch namen we in een Bar Tabak in een zijstraatje van het Paleis. Heel authentiek, lekker en vooral betaalbaar.
Gesterkt gingen we verder richting het Piazzale Michelangelo van waaruit men een adembenemend panoramisch uitzicht op de stad heeft. Het was een aardige klim, door smalle straten langs oude huizen en oude muren van tuinen, die de grens van de oude stad vormen. Achteraf gezien misschien een beetje om, maar iets wat echt de moeite waard was. Na een laatste beklimming van de trappen bereikten we het laatste terras en lag Florence aan onze voeten. Tijdens onze wandeling door de stad moest ik altijd weer denken aan de fraaie plaatjes van de film "A room with a View" naar een roman van de Engelsman E.M. Foster. Wat moet het toch bijzonder zijn geweest om in de 19 eeuw Florence te bezoeken.
En toen - helaas - begon het te regenen. Maar ja, we hadden naar de klimpartij toch een ijsje of cappucino verdiend, dus streken we neer in een van de gelateria's.
Het vergde enige geduld, voordat het weer het weer toeliet dat we redelijk droog onze wandeling konden voortzetten.
Ons volgend doel was de kerk Santa Croce, waarvoor we weer de Arno moesten oversteken. We trokken door de natte straten van de stad en lieten ons van boven door de prikkende zon beschijnen. Vanaf Santa Croce weer richting de Signoria en het was werkelijk fantastisch om de gebouwen, die we in de ochtend bij grijze hemel hadden bewonderd, nu in het zonlicht te zien schitteren. Verder via een winkelstraat, waar Thijs zijn vakantiegeld aan T-shirts bij Puma en Zara, besteedde, richting Duomo, die ons nog zijn mooiste kanten liet zien. Van daaruit via de straatmarkt richting station. We namen de trein van 10 voor 5 en bereikten om kwart over vijf Signa, waar we weer met een regenbui werden begroet.
Het was een kort bezoek aan Firenze, een stad die het zeker verdiend om meerdere dagen te blijven om al haar schatten de nodige aandacht te kunnen schenken. Hopelijk tot een weerzien, en dan niet pas weer na 26 jaar!
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten